refutability

The ability to be refuted; disprovability.

Noun

  1. The ability to be refuted; disprovability.

Origin

Etymology tree English refute Proto-Indo-European *-dʰlom Proto-Indo-European *-dʰlis Proto-Italic *-ðlis Latin -bilis Latin -ābilis Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tās Latin -abilitas Middle French -abletébor. Middle English -ablete English -ability English refutability From refute + -ability.